Συνέντευξη με την Μαριάννα Κουριδάκη Υποψήφια Βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ στον Νότιο Τομέα

Οι εκλογές πλησιάζουν και όλοι οι υποψήφιοι δίνουν την μάχη του σταυρού. Όπως γίνονται παντού υπάρχουν τα πολύ προβεβλημένα και γνωστά στελέχη, υπάρχουν όμως και υποψήφιοι με πολύ αξιόλογα βιογραφικά, που δεν έχουν την προβολή και την αναγνωρισιμότητα των πρωτοκλασσάτων στελεχών. Μία τέτοια υποψήφιος είναι και η Μαριάννα Κουριδάκη, υποψήφια βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ στον Νότια Τομέα. Την συναντήσαμε και στηνπροσπάθεια μας να την γνωρίσουμε και και εμείς και εσείς, της θέσαμε 11 ερωτήσεις, άλλες εύκολες, άλλες δύσκολες. Διαβάστε τις πολύ ενδιαφέρουσες απαντήσεις της στην συνέντευξη που ακολουθεί.

Mariana-kouridaki

1. Τι γνώμη έχεις για την απλή αναλογική. Πιστεύεις ότι με την ψυχοσυνθεση που έχουμε σαν λαός είναι καλή ιδέα? Μήπως υπάρξει παρατεταμένη ακυβερνησία? Δεν είμαστε και Βέλγιο.
Η απλή αναλογική ήταν πάγιο αίτημα της Αριστεράς, προεκλογική εξαγγελία του ΣΥΡΙΖΑ αλλά και η όσο το δυνατόν καλύτερη αποτύπωση της βούλησης του λαού όπως αυτή εκφράστηκε μέσα από τις εκλογές. Ο λεγόμενος κίνδυνος ακυβερνησίας για μένα δεν είναι αρκετό ως επιχείρημα ώστε να στρεβλώνεις τη λαϊκή ετυμηγορία κατά τον τρόπο που γίνεται μέχρι σήμερα. Σίγουρα, στη χώρα μας είχαμε συνηθίσει σε ένα δίπολο πανίσχυρων και οικογενειακών κομμάτων μεταξύ των οποίων συνθλίβονταν όλα τα μικρότερα και όλες οι μειοψηφίες. Η ενισχυμένη αναλογική ήταν ένα πολύ άδικο εκλογικό σύστημα το οποίο στρέβλωνε εντελώς το αποτέλεσμα των εκλογών δίνοντας έναν πολύ μεγάλο αριθμό εδρών, πενήντα, «δώρο» στο πρώτο κόμμα ακόμα και αν η πραγματική διαφορά του με το δεύτερο κόμμα είναι μία ψήφος περισσότερη. Είναι αλήθεια ότι δεν έχουμε μάθει να συνεργαζόμαστε. 

Πλατφόρμες: Νέα συλλογή - Δωρεάν Μεταφορικά => Αγόρασε online

Δεν έχουμε μάθει να κάνουμε συζητήσεις, συμβιβασμούς και υποχωρήσεις προκειμένου να επιτυγχάνεται συμφωνία. Ωστόσο, θεωρώ πως δεν πρόκειται για στοιχείο της ψυχοσύνθεσής μας ως λαός αλλά για μία συνήθεια, μία επαναλαμβανόμενη εικόνα που στο τέλος γίνεται η αντίληψή μας για το κανονικό. Ε, αυτά αλλάζουν. Και η αριστερά είναι αυτή που θα αλλάξει τα πράγματα. Κάποια στιγμή θα πρέπει να προοδεύουμε, δηλαδή να πηγαίνουμε μπροστά και όχι να συντηρούμε νοσηρές καταστάσεις.

2. Ένα από τα σλόγκαν του ΣΥΡΙΖΑ είναι να τελειώνουμε με το παλιό πολιτικό σύστημα. Όμως δέχεστε στους κόλπους σας πρώην στελέχη κομμάτων που αντιπροσωπεύουν όσο κανείς άλλος το παλιό κομματικό σύστημα (π.χ. Παπακώστα, Κουντουρά, Ξενογιαννακοπούλου κ.λ.π.) Πως συμβαδίζουν αυτά?

Θα ήθελα πω πως όντως, τα κόμματα από τα οποία προήλθαν κάποια στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ ή της Προοδευτικής Συμμαχίας αντιπροσωπεύουν το παλιό κομματικό σύστημα. Ωστόσο, τα στελέχη αυτά έκαναν μία πολύ ξεκάθαρη επιλογή όταν χρειάστηκε και αποφάσισαν τη ρήξη με το κομματικό σύστημα που τους στήριζε, έκαναν πολιτικές επιλογές με κόστος, και επέλεξαν να συμπορευθούν με το ΣΥΡΙΖΑ και ό,τι αυτός αντιπροσωπεύει ως πολιτικός φορέας. Η συντριπτική πλειοψηφία των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ και των βουλευτών του, δεν έχει αναλάβει ποτέ θέση εξουσίας. Κανένα μέλος της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει εμπλακεί σε σκάνδαλο κατάχρησης δημόσιου χρήματος, χρηματισμού, ζημίωσης του δημοσίου. Οι περισσότεροι συνεχίζουν το κοινωνικό τους έργο, κάποιοι προσφέρουν εθελοντικό έργο σε συλλογικότητες, άλλοι παρέχουν υπηρεσίες σε κοινωνικούς σκοπούς. Για μένα ο ΣΥΡΙΖΑ αντιπροσωπεύει το νέο καθώς κρατά ζωντανούς τους δεσμούς του με την κοινωνία.

 

3. Πιστεύεις ότι η Συμφωνία των Πρεσπών είναι συμφέρουσα για την χώρα?
Απολύτως. Προσωπικά θεωρώ τη Συμφωνία των Πρεσπών μία από τις μεγαλύτερες διπλωματικές επιτυχίες της Ελλάδας στα μεταπολεμικά χρόνια. Θα πρέπει να έχουμε στο νου μας ότι η συμφωνία αυτή είναι ιδιαίτερη γιατί δεν προήλθε μετά από νικηφόρο για την Ελλάδα πόλεμο. Δηλαδή, δεν είναι μία συμφωνία παράδοσης του αντιπάλου μας στην οποία θα απαιτούσε ένα κράτος την άνευ όρων εγκατάλειψη κάθε αιτήματος του ηττημένου. Ήταν μία συμφωνία δύο φίλων, γειτονικών κρατών που καλούνται να επιλύσουν ένα χρόνιο πρόβλημα που για τη μία τουλάχιστον πλευρά είναι μάλιστα και υπαρξιακής σημασίας. Αυτή η κυβέρνηση κατάφερε να προστεθεί ο γεωγραφικός προσδιορισμός «Βόρεια» μπροστά από τη λέξη «Μακεδονία» με την οποία ήταν γνωστή διεθνώς η γειτονική χώρα. Επομένως , δεν «δώσαμε όνομα» αλλά πήραμε πίσω. Ωστόσο, οι υπόλοιποι όροι της συμφωνίας είναι εξίσου σημαντικοί: Απάλειψη από το σύνταγμα της γειτονικής χώρας κάθε αναφοράς σε αλυτρωτισμό, συνεργασία μέσω μίας επιτροπής για το περιεχόμενο των βιβλίων ιστορίας ώστε οι επόμενες γενιές να δώσουν τέλος σε κάθε αλυτρωτική αντίληψη. Αναγνώριση από τη Βόρεια Μακεδονία της ελληνικότητας της αρχαίας Μακεδονίας. Επίσης η χώρα αναβαθμίστηκε διπλωματικά 

εκπτώσεις
Εκπτώσεις έως -50% από το Cosmossport => Αγόρασε online

 και έτσι απέκτησε ευήκοα ώτα για κάθε άλλο θέμα εθνικού ενδιαφέροντος όπως είναι τώρα η αντιπαράθεση με την Τουρκία για τις διεκδικήσεις της σε θέματα ΑΟΖ της Κύπρου.
Δύο τελευταία πράγματα θα ήθελα ακόμα να τονίσω: πόσο έξυπνο και εθνικά συμφέρον θα ήταν για την Ελλάδα να βρίσκεται σε έναν γεωγραφικό κλοιό από κράτη με τα οποία την χωρίζουν διενέξεις;
Τέλος, αν και είμαι της ρεαλιστικής σχολής των διεθνών σχέσεων υπάρχει για εμένα ένα ηθικό ζήτημα: δεν γίνεται όταν είμαστε τα θύματα bullying ενός ισχυρότερου στρατιωτικά κράτους να θεωρούμε τους εκβιασμούς και τα αναγκαστικά διλήμματα ως κάτι ανήθικο και να κάνουμε το ίδιο πράγμα σε μία μικρότερη και πιο αδύναμη στρατιωτικά χώρα. Η Ελλάδα είναι ειρηνική χώρα και δεν χρησιμοποιεί την απειλή βίας για να επιτύχει συμφωνίες.

4. Ας υποθέσουμε ότι θα εκλεγείς. Με ποια λογική θα ψηφίζεις? Με την λογική της κομματικής πειθαρχίας ή αν έχεις διαφορετική άποψη σε κάποιο θέμα από την επίσημη γραμμή του κόμματος, θα στηρίξεις την άποψη σου?
Το κόμμα του οποίου είμαι μέλος λειτουργεί με όρους δημοκρατίας και όχι με όρους κομματικής πειθαρχίας. Όταν τίθεται ένα ζήτημα καλούμαστε όλοι να εκφέρουμε άποψη χωρίς κανέναν περιορισμό και λογοκρισία. Αφού εκφράζονται οι τοποθετήσεις, οι διαφωνίες, οι εναλλακτικές, οι ζυμώσεις αυτές αποτυπώνονται σε μία τελική θέση η οποία τίθεται προς ψήφιση. Στο τέλος, όπως γίνεται στη δημοκρατία, επικρατεί η πλειοψηφούσα θέση. Και όπως γίνεται με τις εκλογές, που ακόμα και αν το αποτέλεσμα δεν σου αρέσει πρέπει να αποδεχθείς την ετυμηγορία της πλειοψηφίας, έτσι γίνεται και εσωτερικά. Μπορείς να εκφράσεις τη διαφωνία σου και να προσπαθήσεις με τα επιχειρήματά σου να πείσεις τους συντρόφους σου κατά τη διάρκεια της συζήτησης ενός θέματος. Όταν όμως η πλειοψηφία αποφασίσει κάτι, οφείλεις να σεβαστείς την απόφαση της πλειοψηφίας. Επομένως, την άποψή μου θα τη στηρίζω με όλες μου τις δυνάμεις και εκθέτοντας κάθε επιχείρημα που διαθέτω στις δημοκρατικές διαδικασίες του κόμματος. Εντούτοις, αν μια θέση μου καταψηφίζεται από την πλειοψηφία, δεν είναι δημοκρατικό να επιμείνω.
5. Ο ΣΥΡΙΖΑ “κατηγορείται” ότι ισοπέδωσε την μεσαία τάξη με υπερφορολόγηση για να δημιουργήσει θηριώδη πλεονάσματα τα οποία χρησιμοποίησε σε προεκλογικές παροχές (τις οποίες τελικά ο κόσμος δεν εκτίμησε όπως έδειξε το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών). Θα ήθελα το σχόλιο σου πάνω σε αυτή την πολιτική επιλογή.
Ας πάρουμε τα πράγματα ένα-ένα.
Νομίζω ότι θα συμφωνήσουμε όλοι ότι το 2015 η κοινωνία ήταν σε συντρίμμια : 1 στους 3 κάτω από το όριο της ακραίας φτώχειας και με 25% του ΑΕΠ που εξανεμίστηκε σε 4 χρόνια. Είναι παράλογο η αποκατάσταση να ξεκινήσει από τα πολύ ασθενέστερα στρώματα; Από εκείνους που δεν είχαν να πληρώσουν το ρεύμα και άναβαν το μαγκάλι να ζεσταθούν, κάποιες φορές με ολέθριες συνέπειες; Νομίζω πως όχι. Νομίζω πως δεν είναι παράλογο.
Επίσης είναι αδιαμφισβήτητο ότι η μεσαία τάξη έχει πληρώσει ακριβά την κρίση κατά την τελευταία δεκαετία. Να δούμε όμως λίγο ποια κυβέρνηση ήταν αυτή που πτώχευσε τη μεσαία τάξη; Σύμφωνα με στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, από το 2009 έως τα τέλη του 2014, 800.000 συμπολίτες μας πέρασαν από τη μεσαία τάξη στο κατώτερο εισοδηματικό κλιμάκιο. Όσοι θεωρητικά απέμειναν στη μεσαία τάξη έχασαν το 35,5% των εισοδημάτων τους. Να θυμηθούμε ποιος κυβερνούσε εκείνη την περίοδο; Η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ. Ο ΕΝΦΙΑ και η εισφορά αλληλεγγύης δεν είναι δημιουργήματα της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ επέβαλε 63 δις φόρους και λιτότητα μέσα σε 4 χρόνια.
Πάμε τώρα στην περίοδο 2015-2017 κατά την οποία κυβερνούσε ο ΣΥΡΙΖΑ σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ. Εδώ βλέπουμε μία αντιστροφή της πορείας και 130.000 άτομα να έχουν πάλι μετατοπιστεί από τα φτωχότερα στα μεσαία στρώματα καθώς, όπως είπαμε, η πρώτη μέριμνα του ΣΥΡΙΖΑ ήταν η φροντίδα των πιο ευάλωτων. Χωρίς να μπω σε περισσότερες λεπτομέρειες για το ύψος των εισοδημάτων των μεσαίων στρωμάτων, τα στοιχεία δείχνουν ότι προφανώς δεν αποκαταστάθηκαν στα μεσαία στρώματα οι πληγές των πολιτικών της λιτότητας της περιόδου 2010 -2014, αλλά γίνεται ξεκάθαρο ότι η φτωχοποίηση της μεσαίας τάξης συντελέσθηκε την τετραετία εκείνη. Στην περίοδο της διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ τέθηκαν τα πρώτα θεμέλια για την αποκατάσταση των μεσαίων στρωμάτων.
Μετά την έξοδο από τα μνημόνια, από το 2018 και όχι μόνο προεκλογικά, η κυβέρνηση πήρε πρωτοβουλίες για να ελαφρυνθούν τα χαμηλά και τα μεσαία στρώματα. Τι έχει γίνει έως τώρα λοιπόν: μείωση του ΕΝΦΙΑ 10%, έγινε η ρύθμιση των 120 δόσεων σε Εφορίες, ταμεία και ΟΤΑ, μειώθηκαν οι ασφαλιστικές εισφορές των ελευθέρων επαγγελματιών, μειώθηκε ο ΦΠΑ στην εστίαση, στα τρόφιμα και την ενέργεια, μειώνεται σταδιακά ο φόρος επιχειρήσεων από 29% σε 25%, δηλαδή κατά 1% κάθε χρόνο με έτος έναρξης το 2019 που ισχύει το 28%. Δεν θυμηθήκαμε λοιπόν μόνο τώρα τα μεσαία στρώματα.
Σίγουρα, πρέπει και είναι στο πρόγραμμά μας να γίνουν περισσότερα προκειμένου να ανασάνει ο κόσμος. Και θα γίνουν τώρα που η οικονομία το επιτρέπει. Το πρόγραμμά μας λοιπόν περιλαμβάνει την κατάργηση της εισφοράς αλληλεγγύης για εισοδήματα ως 20.000 ευρώ και μείωση των συντελεστών για μεγαλύτερα ποσά, τη μείωση της προκαταβολής φόρου από το 100% στο 50%, τη μείωση του εισαγωγικού συντελεστή φορολόγησης από το 22% στο 20%, τη νέα μείωση του ΕΝΦΙΑ κατά 30% μεσοσταθμικά, δηλαδή ως 50% για τις χαμηλές και μεσαίες ιδιοκτησίες και τη μείωση του συντελεστή ΦΠΑ 13% στο 11%.
Βέβαια, οι πολίτες είναι αυτοί που θα κρίνουν αν θα επιτρέψουν στο ΣΥΡΙΖΑ να συνεχίσει με αυτό το συγκεκριμένο πρόγραμμα ελαφρύνσεων ή αν θα δώσουν την ευκαιρία στη ΝΔ να εφαρμόσει το δικό της νεοφιλελεύθερο πρόγραμμα που υπόσχεται γενικά και αόριστα φορολογικές μειώσεις για τις επιχειρήσεις και όχι τους πολίτες, ένα πρόγραμμα που δημιουργεί ένα δημοσιονομικό κενό μεγαλύτερο των 2 δις. ευρώ για την κάλυψη του οποίου φοβάμαι ότι θα φροντίσουν να γίνουν επιζήμιες περικοπές των δαπανών για τη δημόσια Υγεία, την Παιδεία και τα κοινωνικά επιδόματα.
Αλήθεια, πόσο ωφελείται η μεσαία τάξη λοιπόν από ένα κράτος, μία δημόσια υγεία και παιδεία εντελώς απορρυθμισμένα; Ποιος ωφελείται από μία τέτοια εξέλιξη; Οι μεσαίοι ή τα ανώτερα οικονομικά στρώματα;
6. Το κόμμα του κου Βαρουφάκη πιστεύεις ότι θα επηρεάσει τα ποσοστά τους λαμβάνοντας πάντα υπ όψιν ότι δεν κατεβαίνει ο κος Λαφαζάνης?
Κοίτα, όπως είδαμε στις ευρωεκλογές το κόμμα του Γιάνη Βαρουφάκη κατάφερε μία καλή επίδοση για την παρθενική του εμφάνιση, όπως καλή επίδοση είχε και το κόμμα του Βελόπουλου. Είναι δύσκολο είναι η αλήθεια να προβλέψω τα ποσοστά του ΜεΡΑ25 , ωστόσο βλέποντας τα τελευταία στοιχεία η συσπείρωση του ΣΥΡΙΖΑ αυξάνεται καθημερινά. Σίγουρα, κάποιοι ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ του 2015, που αργότερα εντάχθηκαν στη ΛΑΕ, θα ψηφίσουν το κόμμα του Γιάνη Βαρουφάκη. Διότι δεν πρέπει να υπάρχουν αυτάπατες επ’ αυτού, πρόκειται για ένα κόμμα προσωποπαγές, δεν υπάρχει κόμμα συλλογικό, δεν λαμβάνονται συλλογικές αποφάσεις και δεν υπάρχει επαφή με τα κοινωνικά κινήματα. Πιστεύω πραγματικά ότι αρκετοί από τους παλαιούς συντρόφους που απογοητεύτηκαν το 2015, στο τέλος θα πεισθούν και θα επανέλθουν στις κάλπες στηρίζοντας το ΣΥΡΙΖΑ.
7. Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι ένα 15% περίπου από τους πολίτες είναι αναποφάσιστοι. Ποιο μήνυμα θα ήθελες να τους μεταφέρεις?
Πρώτα απ΄όλα να μην απέχουν από τις εκλογές. Να μην αφήσουν άλλους να αποφασίσουν για τη ζωή τους. Θα ήθελα να θυμηθούν πρώτα ποιος χρεωκόπησε τη χώρα, ποιος ανάγκασε τη νεολαία μας να μεταναστεύσει, ποιός διέλυσε τις εργασιακές σχέσεις, το δημόσιο σύστημα υγείας, εκπαίδευσης και κοινωνικών δομών, ποιος εξαθλίωσε και έβγαλε την κοινωνία στους δρόμους. Έπειτα θα ήθελα να θυμηθούν την τεράστια διαφθορά και τα εξωπραγματικά ποσά που κινήθηκαν σε τσέπες, βαλίτσες, off-shore ανθρώπων που πια έχουν ονοματεπώνυμο, αλλά ακόμα όχι μόνο δεν τους έχουν αποδοθεί ευθύνες αλλά και ο πολιτικός τους χώρος διεκδικεί και πάλι την εξουσία. Έπειτα, αφού θυμηθούν, θα ήθελα να ενημερωθούν και να σκεφθούν: υπάρχουν μαθητές σήμερα που λιποθυμούν από την πείνα; Υπάρχουν άνθρωποι που πεθαίνουν από αναμμένα μαγκάλια γιατί τους έχει κοπεί το ρεύμα; Αν όλα αυτά δεν τους αφορούν, προφανώς διότι δεν ανήκουν στα πολύ ασθενή και ευάλωτα στρώματα, ας δουν γύρω τους αυτό που παρατηρώ κι εγώ για τον δικό μου περίγυρο: δεν έχουν βρει δουλειά πολλοί που ήταν χρόνια άνεργοι μέχρι το 2015; Και τέλος θα ήθελα να τους ζητήσω να αποφασίσουν αν επιθυμούν μία ιδιωτική ασφάλιση, κάτι που θα διέλυε το εθνικό σύστημα περίθαλψης, ιδιωτικό σχήμα συνταξιοδότησης, κάτι που θα γκρέμιζε το συνταξιοδοτικό μας οικοδόμημα και ομοίως ιδιωτική εκπαίδευση.
Θα μπορούσα να μιλήσω και για τον τομέα των δικαιωμάτων , για τον τομέα της δικαιοσύνης, της διαφθοράς, των διαπλεκόμενων συμφερόντων, της παντοκρατορίας των ΜΜΕ και τις ελεγχόμενες ειδήσεις.
Ο ΣΥΡΙΖΑ έκανε πράξη ό,τι ήταν ρεαλιστικά δυνατόν να γίνει στο διάστημα αυτό. Διότι ήταν για αρκετό καιρό μία κυβέρνηση με την πλάτη στον τοίχο . Κατάφερε όμως, αυτή η κυβέρνηση, για κάθε δύσκολο μέτρο που αναγκαζόταν να λάβει, να προσπαθεί με αντίμετρα να ανακουφίζει κάποιους συνανθρώπους μας. Τώρα, που πια έχουμε καταφέρει να απομακρυνθούμε λίγα βήματα από τον τοίχο, μπορεί η κυβέρνηση να ανακουφίσει ακόμα περισσότερους.
8. Θεωρητικά ο ΣΥΡΙΖΑ πρεσβεύει το νέο σε ότι αφορά το πολιτικό κατεστημένο και ο πρωθυπουργός σε κάθε ευκαιρία το υπερτονίζει. Παρ’ όλα αυτά χρειάστηκε να τραβήξει «το αυτί» σε ουκ ολίγα στελέχη του, πρωτοκλασσάτα μάλιστα, οι οποίοι έσπευσαν να «τακτοποιησουν» τα δικά τους παιδιά τους τελευταίες ημέρες λειτουργίας τους τους Βουλής, λειτουργώντας ακριβώς τους οι συνάδελφοί τους που πρεσβεύουν το παλιό. Α) δεδομένης τους κατακραυγής που δημιουργήθηκε και η οποία ανάγκασε τον πρωθυπουργό να τους επαναφέρει στην τάξη πόσο νομίζεις αυτές οι συμπεριφορές ότι θα επηρεάσουν την επερχόμενη εκλογική μάχη και β) μήπως τελικά ο ΣΥΡΙΖΑ χρειάζεται και τους βαθειά αλλαγή εκ των έσω? Μία τα στελέχη άλλων παρατάξεων που βρίσκουν σε εσάς ανοικτές αγκαλες, μία η συμπεριφορά των στελεχών τους δειχνουν ότι δεν είστε και πολύ διαφορετικοί από τους προηγούμενους.
Είναι γεγονός, ότι ανθρώπους με αδυναμίες συναντά κανείς σε όλους τους πολιτικούς χώρους. Διαφέρει όμως ο αριθμός τους, η σοβαρότητα της αδυναμίας τους και ο τρόπος που τους διαχειρίζεται η ηγεσία. Το κρισιμότερο είναι αυτό το τελευταίο. Δείτε λοιπόν, τη διαχείριση του θέματος από την ηγεσία σε μία υπόθεση όχι διορισμών αλλά μετατάξεων. Ο πρωθυπουργός έδωσε αμέσως εντολή για την αναστολή αυτών των μετατάξεων και έλαβε τα κατάλληλα μέτρα. Αντίθετα, από την πλευρά της ΝΔ δεν είδαμε κάποια αντίδραση σε βάρος του κ Τραγάκη ή του κ Δημοσχάκη που ωφελήθηκαν από τη διάταξη μετατάσσοντας άτομα του περιβάλλοντός τους. Σίγουρα, όλη η ιστορία με τον τρόπο που παρουσιάστηκε από τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης δημιούργησε ένα κλίμα στην κοινωνία. Δυσκολεύονται πολύ οι πολιτικοί μας αντίπαλοι να μας κάνουν να χάσουμε το ηθικό πλεονέκτημα. Το έχουμε όμως, και όσο μπορούμε το προφυλάσσουμε. Και γνωρίζουν φυσικά ότι όσο υπάρχει αυτό, η αριστερά θα είναι πάντα επικίνδυνη για αυτούς στο παιχνίδι της εξουσίας.
Εντούτοις, μου φαίνεται αστείος ο συμψηφισμός που γίνεται μεταξύ των μετατάξεων και των τεράστιων σκανδάλων της τελευταίας 20ετίας : SIEMENS, NOVARTIS, KEEΛΠΝΟ, Βατοπέδι, κομιστές, υποκλοπές και αυτοκτονία Τσαλικίδη, ροζ βίντεο, αυθαίρετο Μαγγίνα, Υποβρύχια/εξοπλιστικά, C4i, δομημένα ομόλογα, χρηματιστήριο, βασικός μέτοχος, παραδικαστικό, φαγοπότι στη ΔΕΗ, καρτέλ γάλακτος («κουμπάροι»), λίστα Lagarde κλπ. Σίγουρα έχω κι άλλα σκάνδαλα στο μυαλό μου και της διακυβέρνησης ΝΔ αλλά και του ΠΑΣΟΚ, νυν ΚΙΝΑΛ. Ειλικρινά, χωρίς να λέω ότι δεν υπάρχει ηθικό πρόβλημα στην περίπτωση των μετατάξεων, δεν μπορώ να αποδεχθώ επ’ουδενί αυτόν τον συμψηφισμό αυτών των τεράστιων σκανδάλων με αυτές τις μετατάξεις.
Επίσης, και πέρα από τα σκάνδαλα και τη διαφθορά, το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης μέσω και του Αντιπροέδρου της έχει εκφραστεί υπέρ της διαγραφής των χρεών της Νέας Δημοκρατίας που φτάνουν τα 250 εκατ ευρώ «για το καλό της δημοκρατίας» όπως είπε, ωστόσο δεν είχε διστάσει ως κυβέρνηση να νομοθετήσει κατασχέσεις περιουσιών και προσωποκράτηση πολιτών για χρέη στο δημόσιο ανεξαρτήτως του ύψους του χρέους, ακόμα δηλαδή και για αστεία ποσά.
Ε, όχι, δεν είμαστε ίδιοι και ούτε έχουμε απωλέσει το ηθικό μας πλεονέκτημα. 

9. Πολάκης. Η επίθεση του στον Κυμπουρόπουλο είχε σαν αποτέλεσμα ο τελευταίος να αναδειχθεί πρώτος σε σταυρούς. Εχθές έβγαλε νέα ανακοίνωση λέγοντας ότι ένα νοσοκομείο οφείλει να περιθάλπτει τους ασθενείς εν ανάγκη και σε ραντζα. Είστε σχεδόν πέντε χρόνια κυβέρνηση. Ακόμα ραντζα? Και αν για οποιοδήποτε λόγο πρέπει να υπάρχουν, είναι σωστή αυτή η επιθετική ρητορική αντί να ζητήσει συγνώμη από τους πολίτες και να εξηγήσει γιατί υπάρχουν τα ραντζα? Σε τι διαφέρετε τότε από τους προηγούμενους?
Εγώ θλίβομαι που η ανάδειξη σε ευρωβουλευτή και μάλιστα πρώτο σε ψήφους, ενός επιστήμονα, ενός δυνατού χαρακτήρα, με θέληση και επιμονή, χρεώνεται σε αυτήν την κόντρα με ένα άλλο πολιτικό πρόσωπο. Λυπάμαι πολύ για την εκμετάλλευση του προσώπου αυτού από -σχεδόν-σύσσωμο τον Τύπο αλλά κυρίως από το ίδιο του το κόμμα προκειμένου να χτυπήσουν έναν υπουργό και μια κυβέρνηση.
Σχετικά με τη δήλωση για τα ράντζα, δεν έγινε ποτέ από τον Παύλο Πολάκη, παρά τα όσα γράφονται τώρα από τα ΜΜΕ. Ο Παύλος Πολάκης απλά αναδημοσίευσε δελτίο τύπου του Διοικητή του νοσοκομείου «Αττικόν» Κωνσταντίνου Δραγώνα στο οποίο γίνεται αυτή η αναφορά. Παρόλα αυτά σας καλώ να σκεφτείτε τι λέει: Το δημόσιο νοσοκομείο ΟΦΕΙΛΕΙ, ΕΧΕΙ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ να περιθάλπει τους πολίτες ΑΚΟΜΗ και σε ράντζα, εάν υπάρχει ανάγκη.
Κοιτάξτε, χαίρομαι που στις συνειδήσεις του κόσμου έχουν δημιουργηθεί τέτοιες μεγάλες προσδοκίες, έτσι πρέπει. Οι πολίτες να απαιτούν τα πράγματα να γίνονται ιδανικά και όπως πρέπει. Θυμάμαι πολύ καλά την περίοδο πριν από το 2015, θυμάμαι την περίοδο της περιόδου που μπαίναμε στην ΟΝΕ, την περίοδο διακυβέρνησης Καραμανλή, την περίοδο Γ.Παπανδρέου και πάντα θυμάμαι ράντζα. Μάλιστα την περίοδο διακυβέρνησης Σαμαρά θυμάμαι 2,5 εκατομμύρια ανασφάλιστους πολίτες χωρίς δικαίωμα πρόσβασης στο ΕΣΥ και σε ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, θυμάμαι το Δημόσιο Σύστημα Υγείας σε κατάρρευση, με δραματικές περικοπές στους προϋπολογισμούς των νοσοκομείων, χωρίς μόνιμες προσλήψεις για 5 χρόνια και τον ΕΟΠΠΥ με χρέη πάνω από 1 δισ.€ σε ιδιώτες παρόχους. Αυτή η κυβέρνηση δεν εξαφάνισε τα ράντζα ακόμα, όχι. Αλλά διασφάλισε την ελεύθερη πρόσβαση όλων των ανασφάλιστων στην δημόσια υγεία, δηλαδή άνοιξε τις πόρτες των νοσοκομείων σε 2,5 εκατ. ανασφάλιστους πολίτες και εδώ βρίσκεται η ουσία της δήλωσης του διοικητή. Ότι δεν αρνούμαστε, ότι οφείλουμε να παρέχουμε περίθαλψη σε κάθε πολίτη ανασφάλιστο ή όχι και αντίθετα με την πολιτική της προηγούμενης κυβέρνησης που έκλεινε την πόρτα σε εκατομύρια συμπολίτες μας.
Αυτή η κυβέρνηση κατάφερε να ενισχύσει το ΕΣΥ με προσωπικό, με υποδομές, με πανάκριβα μηχανήματα διάγνωσης και θεραπείας που ήταν κρυμμένα στα υπόγεια, και με καινούριο εξοπλισμό , όπως τομογράφους. Αυτή η ηγεσία του Υπουργείου Υγείας έδωσε προτεραιότητα στο άνοιγμα νοσοκομείων και κέντρων υγείας όταν η προηγούμενη τα έκλεινε. Εισήχθη μία νέα πολιτική τιμολόγησης – αποζημίωσης φαρμάκων και μειώθηκε η οικονομική επιβάρυνση για τους ασθενείς. Για πρώτη φορά δωρεάν παρέχεται οδοντιατρική φροντίδα για 800.000 παιδιά Δημοτικού. Να σε τι διαφέρει αυτή η κυβέρνηση από τις προηγούμενες.
10. Αν σε ψηφίσει κάποιος πολίτης τι να περιμένει από την παρουσία σου στην Βουλή?
Θα ήθελα να πω ότι στο ψηφοδέλτιο της Β’ Αθηνών Νοτίου Τομέα, υπάρχουν εξαιρετικά και ικανότατα στελέχη, επιτυχημένοι επαγγελματίες και επιστήμονες και όποια επιλογή και να κάνουν οι πολίτες θεωρώ ότι θα βγουν κερδισμένοι. Εγώ, εάν με τιμούσαν οι πολίτες με την ψήφο τους, θα φρόντιζα να φανώ αντάξια των προσδοκιών τους. Οι ανησυχίες και τα προβλήματα των γυναικών, των νέων, των μητέρων, τα ανθρώπινα δικαιώματα, τα ζητήματα των μειονοτήτων, είναι θέματα στα οποία έχω ιδιαίτερη ευαισθησία.
11. Πες μας λίγα λόγια για εσένα
Θα σας πω, αλλά δεν θα είναι λίγα.
Είμαι 36 ετών , πολιτικός επιστήμονας-διεθνολόγος με εργασιακή εμπειρία στην Επικοινωνία και στη διαχείριση έργου. Το πρώτο μου πτυχίο ήταν από το Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης του Πανεπιστημίου Αθηνών, το πρώτο μεταπτυχιακό μου από το Sciences Po Bordeaux σε θέματα Ευρωπαϊκής Διακυβέρνησης και Ενοποίησης και το δεύτερο μεταπτυχιακό από το Πανεπιστήμιο Πειραιά, πάνω σε θέματα Ενέργειας. Έχω εργαστεί σε 3 χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και μιλώ 4 γλώσσες.
Είναι η πρώτη φορά που ασχολούμαι με την κεντρική πολιτική σκηνή. Από τα 18 μου χρόνια εργάζομαι σε πάρα πολλές δουλειές και χώρους, χωρίς ωστόσο να έχω καταφέρει να «κολλήσω» πάνω από 50 ένσημα στην Ελλάδα. Και αυτό την εποχή της ευμάρειας. Μιλούμε για ανασφάλιστη εργασία, χαμηλόμισθη, με πολύ κακές συνθήκες στους εργασιακούς μου χώρους, έχοντας μάλιστα βιώσει σεξισμό και σεξουαλική παρενόχληση από εργοδότες τα οποία λόγω της μικρής μου ηλικίας δεν μπορούσα καν να περιγράψω με συγκεκριμένους όρους τους οποίους πλέον μπορώ να ονοματίσω και να καταγγείλω. Την εργασιακή ζούγκλα δεν τη δημιούργησε η κρίση, τουλάχιστον για τους νέους και τις γυναίκες. Αρχές του 2009 για παράδειγμα , μετά από συνέντευξη και προκειμένου να προσληφθώ, μου είχε ζητηθεί να υπογράψω χαρτί με το οποίο θα διαβεβαίωνα τον εργοδότη ότι δεν θα πάρω άδεια μητρότητας για τα επόμενα 2 χρόνια καθώς και ένα έγγραφο παραίτησης χωρίς ημερομηνία. Εννοείται ότι αρνήθηκα, διότι μπορεί εγώ να μην είχα σκοπό να κάνω παιδί τα επόμενα 2 χρόνια αλλά μπορεί κάποια άλλη να ήθελε και εγώ θα ήμουν μαζί της.
Έχοντας λοιπόν βιώσει, προ κρίσης, αυτό το εργασιακό αδιέξοδο μπόρεσα και βρήκα την προσωπική μου διέξοδο σε ένα διαγωνισμό συμβασιούχων υπαλλήλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Εργάστηκα λοιπόν 7 χρόνια στην Επιτροπή και 1 χρόνο (με έμμισθη και άμισθη άσκηση) στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Χάρη στις συνθήκες εργασίες και το σεβασμό κατοχυρωμένων δικαιωμάτων αλλά και οικογενειακών επιδομάτων που προσέφεραν αυτοί οι οργανισμοί, μπόρεσα εγώ να δημιουργήσω τη δική μου οικογένεια. Έχω 2 παιδιά, 7 και 3 ετών και άλλα δύο υπέροχα πλάσματα στη ζωή μου από τον 1ο γάμο του άντρα μου, που είναι 11,5 και 9,5 χρονών.